Het ontkennen van het belang van gemeenschap in bedrijven is de werkelijke crisis achter de crisis. En deze community crisis is veel groter en belangrijker dan de economische recessie zelf. Dat stelt de befaamde managementhoogleraar Henry Mintzberg in een bijdrage aan de Harvard Business Review van juli/augustus. Kortetermijn winst- en bonusdenken heeft geleid tot executives die niet weten wat er aan de hand is en medewerkers die het niet meer interesseert wat er aan de hand is. Herstel van de organisatie als gemeenschap van betrokken mensen is volgens Mintzberg de enige oplossing.
Het gevoel dat mensen hebben ergens bij te horen en bij te dragen aan iets dat groter is dan henzelf is van levensbelang voor het voortbestaan van organisaties. En juist aan het gebrek van gemeenschapsgevoel in arbeidsorganisaties schort het al decennia, meent Mintzberg. Sociale innovatie is dringend gewenst, vooral op het vlak van wat leiderschap en management in het vervolg dienen in te houden. De managementopvattingen die wij tot nu toe hanteren moeten dan ook acuut herzien worden.
Mintzberg: “Het geloof is gegroeid dat leiderschap iets is dat gescheiden functioneert van management en er op een of andere manier superieur aan is.” Deze opvattingen hebben de mensen in leiderschapsposities geïsoleerd. Daardoor ondermijnt dit het gevoel van gemeenschap in organisaties.
Communities op het werk
Mintzberg heeft op zich niets tegen individualisme. In tegendeel, het zorgt voor prikkels voor ontwikkeling en leiderschap. Maar het kan niet op zichzelf staan. Mintzberg: “Wij zijn sociale dieren die niet effectief kunnen functioneren zonder een sociaal systeem dat groter is dan onszelf.” Dat gevoel van gemeenschap is verloren gegaan in veel bedrijven en not-for profit organisaties, vooral in Amerika, zo luidt Mintzberg’s opvatting. Wat hem betreft betekent gemeenschap dat je geeft om je werk, om je collega’s, om je plek in de wereld en dat je op jouw beurt geïnspireerd wordt door het feit dat je daar om geeft.
Mankind, mens & organisatie